آوای دل
یکشنبه بیستم بهمن 1387
.................(آتش درون(تقدیم به همسر عزیزم))
یک نیمه شب گذشته و گویی که سال هاست
در شوره زار واپسی دل در خیال هاست
آتش درون سینه ام شعله کشیده است
آوای دل از سوز آ ن شهر بلال هاست
دور از تومن یعنی تنی بی جان و بی روان
جانم اسیر و بسته در مینای خال هاست
روزی اگر گفتند که دل بی تو می تپد
باور نکن که بی تو بودن از محال هاست
حسن و جمال حوریان ارزان و مفتشان
یک غنچه از باغ لبت کل کمال هاست
کار غزل تشبیه و تمثیل است و حال دل
بی مثل و مانند است و بیرون از مثال هاست
آوای دل پایان ندارد چون که وسعتش
افزونتر از گنجایش این قیل و قال هاست
نوشته شده توسط ایمان پور قیومی
در 9:31 | لینک ثابت
•
